به گزارش سراج24؛ ایران تجربه خود در «جنگ نفتکشها» را با پهپادهای مدرن ترکیب کرده است. چهار دهه پیش، ایران و ایالات متحده بر سر حملونقل نفت در مسیر رویارویی قرار داشتند؛ رویدادی که شباهتهایی با جنگ اخیر دارد. در جریان «جنگ نفتکشها» در دهه ۱۹۸۰ ایران از موشک، مین و قایقهای تندرو برای اعمال کنترل خود بر تنگه هرمز استفاده کرد.
جنگ مشخص کرد مدیریت شکست در ایالات متحده بر پایه محاسبات نظامی دقیق نیست و بر مبنای مدیریت ادعاها انجام می شود
این بار، ایران علاوهبر همان الگوی قبلی دارای ناوگانی از پهپادهای تهاجمی است که به قدرتش ضریب میدهند. تسلیحات مدرن ایران میتوانند کشتیها و ناوهای جنگی را به شیوهای هدف قرار دهند که مقابله با آنها دشوار و پرهزینه باشد. همانند جنگ نفتکشها، ایران اکنون نیز از مزیتهای جغرافیایی خود بهره برده و توانسته است نیروی دریایی آمریکا را دور نگه دارد.
چند شب قبل ایالات متحده عملیات بزرگ نظامی را برای باز کردن تنگه هرمز آغاز کرد، اما با دفاع و مبارزه مثال زدنی نیروهای مسلح ایران مجبور به عقبنشینی و بهتازگی نیز مقابل اقتدار دریایی ایران درمانده شد. ارتش ایالات متحده نشان داد میان قدرت ادعایی و توان اجرایی اش چقدر فاصله و شکاف وجود دارد.
وعده بازگشایی تنگه هرمز بهوسیله دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا با واقعیت مجازات متخلفان بهوسیله ایران، از طرحی نظامی به توهم تبدیل شد و «پروژه آزادی» به تاریخ پیوست. تحولات نشان داد تعیین قواعد جنگ در دست ایران است. تلاش های ترامپ برای تغییر روایت پس از هر بار شکست، نشان از قدرت فزاینده ایران و تغییر نظم جهانی دارد.
افتضاح پروژه آزادی
جنگ مشخص کرد مدیریت شکست در ایالات متحده بر پایه محاسبات نظامی دقیق نیست و بر مبنای مدیریت ادعاها انجام می شود. آنچه ترامپ «پروژه آزادی» نامید، تلاشی برای بازسازی تصویر از دست رفته واشنگتن بود. طرحی که با وعدههای بزرگ و عملیاتهای ادعایی آغاز شد، اما در همان نخستین مواجهه با اراده ایران در تنگه هرمز شکست خورد.
در این زمینه تحلیلگر آمریکایی معتقد است، «ایران در کمتر از ۲۵ ساعت ترامپ را وادار به عقبنشینی کرد. نیروی دریایی ایالات متحده افتضاح است». توصیف نیروی دریایی ایالات متحده به «افتضاح» بهوسیله تحلیلگر آمریکایی نشان می دهد شکاف میان ادعاهای ترامپ و عملکرد واقعی در میدان، برای جامعه آمریکا نیز غیرقابل انکار شده است.
«پروژه آزادی» در همان آغاز با واقعیت قدرت دریایی ایران برخورد کرد و از عملیات بازگشایی به شکست عملیاتی تبدیل شد
تغییر موضع ترامپ، اعتراف غیرمستقیم به این واقعیت است که «پروژه آزادی» از نظر نظامی به بنبست رسیده و تنها راه فرار، پناه بردن به ادبیات مذاکره است. ادوارد فیشمن، مدیر مرکز ژئواکونومیک در شورای روابط خارجی آمریکا میگوید، «تغییر موضع ۱۸۰ درجهای ترامپ درباره جدیدترین طرح ایالات متحده در تنگه هرمز، اعترافی است به اینکه «پروژه آزادی» از همان ابتدا شکستخورده و ما همچنان در این بنبست گرفتاریم».
پروفسور رابرت پیپ، استاد دانشگاه شیکاگو عنوان کرد، «ترامپ به تازگی، پروژه آزادی را به خاک سپرد». جنگهای مبتنی بر ادعاهای توخالی، دیگر مورد حمایت بدنه سیاسی و نظامی ایالات متحده نیست. جو کنت، مقام مستعفی دولت ترامپ هم نوشت، «عقبنشینی رئیسجمهور آمریکا نشانه خوبی است، سربازانمان را به خانه بازگردانید. از گرفتار شدن در جنگ احمقانه دیگر خودداری کنید».
«پروژه آزادی» در همان آغاز با واقعیت قدرت دریایی ایران برخورد کرد و از عملیات بازگشایی به شکست عملیاتی تبدیل شد. ایران با ترکیب هوشمندانه جغرافیا، فناوری پهپادی و موشکی و دفاع نامتقارن قدرتمندترین ناوگان دریایی جهان را دچار درماندگی و بنبست کرد. پهپادها و موشک های ایران، هزینه مقابله برای ایالات متحده را به شدت بالا برده و توانایی نفوذ را در لایههای دفاعی ناوهای جنگی فراهم کردهاند.
0نظر